TADAAAAHHHH!
Oha. Isang taon mahigit ang lumipas bago ko ulit nabuksan ang blog na to. Tsk tsk.
Nakalimutan ko na nga username at password, buti na lang na retrieve ko.
bwihihihihi!
I already told myself na quiet mode na muna ang blog na to,
but because I eagerly wanna blurt something out, at ayaw magpost sa tumblr ko (which is my main blog), dito na lang muna. Baka maluka ako pag di ko nailabas ang damdamin kong ito. lol. :D
First and foremost,
you know that feeling when God answered to your prayer? HAY! sobrang nakaka overwhelm.
I never thought na sa kabila ng sobrang failure ko, GOD still gave me a chance.
I know I don't deserve it, and I'm certain that I definitely don't deserve it dahil sa lahat ng chances na binigay ni Lord sakin, failure pa rin ang ibinabalik ko.
But God is really gracious. Napakabuti ng Panginoon.
Hindi ako nakarinig ni isa mang tanong o salita ng paninita mula kay boss, rather, isang magaan na boses na parang nagsasabi sa akin na "kaya mo yan anak, at kung may problema ka, halika, tutulungan kitang kayanin yan" .. :))
'Tis really so sweet to trust in Jesus.
Ever since nabasa ko yung line na hindi pwedeng magkasama ang worry at faith, I started putting aside yung worry bagkus, yung faith na meron ako sa aking puso ang siya kong pinag aalab. Honestly, di rin naman naiiwasan na di mag worry, but for every time na sumusugod na yung bad vibes, agad agad kong hinaharangan ng faith ko kay God. Totoo naman, ang faith may nagagawa, ang worry, wala.
Hindi ko man maisiwalat ng buong buo dito kung ano ang mga nangyari, but these words are enough for me to remember this day, kung saan, muli kong naranasan sa buhay ko ang isang matinding pagkilos ng Panginoon, at sobrang applicable ang verse na "with God all things are possible" !! :)
Hay! ^_^
THANK YOU SO MUCH LORD GOD!
HINDI KO PO ALAM KUNG PAANO KITA IHA-HUG OR IKI-KISS BILANG PASASALAMAT,
PERO TUTUPARIN KO KUNG ANO MAN ANG AKING IKINOMIT SA INYO.
WAG NIYO PO AKO PABABAYAAN HA?
******************************************************************************
******************************************************************************
******************************************************************************
Another thing.
21st birthday ngayon ni soul sister Margie, and I'm really happy for her, na sa kabila ng pagsubok, kahit alam kong nakakapagod lumaban sa bawat hamon ng buhay, patuloy siyang lumalaban.
At ang mga taong nagtatagumpay ay ang mga taong hindi sumusuko sa laban!
Sis, just never ever give up. Keep the faith. Keep it burning. Andyan lagi si Lord para sa iyo. ^_^
Malungkot lang talaga siguro itong birthday mo dahil kalilibing lang kay Sanseng Emy mo kahapon, pero I know that God will comfort you at ang buong pamilya niyo.
Akala mo bobo ka? Tsk! Kung bobo ka, paano pa ko at kami?!
Excuse me iha, wala yatang bobong nagiging chancellor of the year sa debate?
wala yatang bobong nagdedeliver ng valedictory speech?
wala yatang bobong kayang gumawa ng 10 paragraphs ng tula, karakaraka?
at higit sa lahat, WALA YATANG BOBONG ANAK NG DIYOS!
kaya wag mong sasabihing bubu ka, hokey ba?!
I am proud of you, and I always will. :)
******************************************************************************
******************************************************************************
******************************************************************************
At, sa di malamang dahilan, bet na bet ko makinig ngayon ng Magkabilang Mundo at Buko ni Jireh Lim, tapos Dati ni Sam at Tippy, tapos acoustic cover ng Let It Go at Poker Face.
wew! ano meron? :D
OSHA!
medyo mahaba haba na to.
but atleast, masaya akong mailabas ito.
hohoho! :D
heps!
bago makalimutan, masaya ako sa mga bebe kong sina Wendy at Erza.
1st pic is Titania_Erza. Dex-Int swordsman. Mahina pa. ^_^
2nd pic is Wendy_Marvell. Pow Assassin. Mahina pa. ^_^
Di naman ako masyadong fan ng Fairy Tail noh? ehehe...
At minsan na kong nagpunta sa isang compshop at hinanap ang Ran. Sagot ni ate, "ay hindi naka patch eh,wala na kasi naglalaro ng ran".
HUWAAATTT?! ano tawag sakin?! hehehehehehe.
pero sabagay, luma na nga naman ang ran at di na ganun karami ang players.
pero kasi yan yung online game na naeenjoy ko eh.
at kahit sabihing puro maw na yung mga characters, natutuwa pa rin ako kapag nakikita kong naglelevel up yung characters ko. :)
dati, hirap na hirap akong abutin ang 67 dahil yun lang naabot kong level sa Dex Archer, mga 6 years ago, pero ngayon kaya mong pa levelin ng 100 sa isang upuan kahit walang party.
pero basta! un na. :D
GOODNIGHT!
bukas ulit mga mare. (^_^)v
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento